!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

نمیدونم این مطلب چطوری اومده رو وبلاگ من

تو لیست مطالب قبلی وبلاگمم نیست

هرکاری ام کردم که حذف بشه ، نشد

-

-

مطلب کانون شعر و ادب دانشگاه ِ که همین امروز بروزش کردم اما رو وبلاگ شخصیمم ثبت شده

چه جوریشو نمیدونم !!!

اگه کسی میدونه بهم بگه

لطفا

سلام

-

-

نبودیمو تابستون بودو درس بود و امتحان داشتیمو المپیک بودو ...

خلاصه میخوام از این به بعد هرماه بروز کنم

-

-

میخواستم یکی از دوستای آی کیو بالامو بهتون معرفی کنم اما شعرشو که میخواستم بذارم تو وب ، متاسفانه الان همرام نیست اما تو پست بعدی شعراشو میذارم

متولد ۶۷ اراک سال دیگه فوق لیسانس فزیکشو میگیره

شاید تو اولین برخوردی که باهاش داشته باشین متوجه هوش بالاش بشین

منکه وقتی شعراشو خوندم گفتم وای خدا !!!

من همین الان یه نابغه دیدم

و درست همین الان درحد شاعرای مطرح کشوره

البته دوست نداره حالا مشهور بشه وبلاگ نداره کتابم چاپ نکرده اما اگه چاپ کنه فک کنم به چاپ دوم سوم برسه

کلاسیک کار میکنه و غزلاودوبیتی هاش محشره

چن تام جشنواره کشوری دانشجویی اول شده

دفعه ی بعد شعرشو میذارم

و با نام معرفی میکنم البته شاید همین الانم بعضیاتون بتونین اسمشو حدس بزنین

-

-

اما شعر

تو این مدت که نبودم زیاد بود هم سپید هم کلاسیک

کلاسیکام یکمی بهتر شده

                                                               

هوای گریه ندارم  نه آتشی ، هوسی

                                به حکم این دل عاشق اگر به من برسی

دودست ساده ...وامید...دوپرنده...وبعد

                                     دوباره  پچ پچ اندوه ؛ درهمه قفسی

و من پرنده= فقس بی تو زندگی یعنی

                                 نمیرسد عطش این صدا به گوش کسی

صدای صدای گرفته صدای بی تو سکوت

                                      ترانه ای و دریغ از مروّت نفسی

ترانه آبی و دریا دچار وحیران که

                                   سپرده روح بیابان ، تو را بیاد کسی

                               ***

                درون سینه دریغ و امیدبرگشتن

           به خنده میرسد این غصه ها اگر برسی

* دچار:عاشق

 

 

 

رنگ ِ هزار فاصله را پیمود چشم  تو درمسیر خیابان ها

بیدار ِ قصه های زنی در  مِه ، مجنون ِ بیقرار ِ بیابان ها

 

صبحی که ازتبسم گل رویید بختی که ازترانهءغم برگشت

وقتی  محال ِ حادثه را رفتی  جان ِ دوباره به دل  برگشت

 

فکرم نمی کشید  به قلب تو عشقم نمی رسید  به رخ دادن

درقاب  ِ ِسردِ آینه فرسودم ،   «ازارتفاع ِچشم ِتوافتادن »

 

آنجا  تمام ِ روز زنی  بی تو آنجا  تمام روز  پریشانی

مستانه-نغمه هام  تب آلودو  حتی هوای  میکده  بارانی

******

******

خندیدی و تمام ِ زمین خندید پای شعف به دیدهءغم واشد

گلواژه های درد  شکفتندو دست خدا  به   حادثه  پیدا شد

م درفرسودم نقش مفعولو داره اینو گفتم تا راحت تر بخونین

 

 

و درمورد آخرم شرحی نمیشه داد 

 

بهارولطف شما توام است آقاجان

                                         که هرچه دیده بگوید کم است آقاجان

خدا که خاطرتان را عزیز می خواهد

                                       قضای چشم  ِ شما محکم است آقاجان

قضای چشم ِشما رود رود آبادی

                                         خزان ِ دیده از آن  خرّم است آقاجان

کویر روی زمختِ بهشتِ بی یاراست

                                        در آن دلی که نباشی غم است آقاجان

خیال  ، حوصلهء بحر می پزد  اما

                                      غزل به عشق شما محرم است آقاجان

کسی موافق تحریم آرزوها نیست

                                    اگرچه فاصله مان این همه ست آقاجان

امید ِ عاطفتی از جنابتان  داریم

                                       چرا که مادرتان  فاطمه است  آقاجان

 

 -

-

منتظر نقدونظرتون .... 

هستم