تبليغاتX
قره نی
  سلام

یه مدت نیستم . مشغول کار و زندگی و

و ...

فعلا گور پدر شعر

 

نمیدونم چقدر طول میکشه چند روز چند هفته چند ماه  ولی خب برمیگردم

کلا نت نیستم اما کماکان دوستان گرامی من هستین

پیشاپیش به خاطر جواب ندادن به کامنتها عذرخواهی میکنم

 

( اینارو گفتم که اگه احتمال یک صدم درصد کسی نگرانم بشه ٬ نگران نشه

خیال مردن ندارم مگه اینکه اجلم تو همین مدت بیاد که در اون صورت هم خدا منو شما رو بیامرزه  )

اینو به پای هیچ چیز خاصی نذارین ( بیمعرفتی - فراموشکاری - کمبود محبت - عقده - مشکلات اقتصادی - مسایل پیش و پس از انتخابات و چه میدونم هزار کوفت و زهرمار دیگه )

این یه وضعیت عادیه که واسه شمام ممکنه پیش بیاد پس کاملا عادی نگاه کنین

خیلی از قضاوت ها و نتیجه گیریهایی که میکنیم بیشتراز اونچه که به اون موضوع ربط داشته باشه به نوع نگاهمون ربط داره

کاملا عادی نگاه کنین

 

خدا رو چه دیدین شاید دید تازه ای به هرآنچه هست پیدا کردم

برای همه بهترین ها رو آرزو میکنم

 

برگرد  !   تا پایاپای بمیریم

و به خطوط حرامزاده ی دنیا بخندیم

به این جاده های  جدا جدا

به این دیوارهای  ممتد

 

دنیا را به سیخ بکش

بکش ! بی نئشگی های هرازگاه

وقتی لبخند میزنی

و احتمالات غریبی را به یقین می آوری ٫

به اینکه میشود  به تو امید بست !

.

.

.

نه ...

.

.

.

نه

   دنیا پوست کلفت تر از این حرفهاست

   چیزی در شورآباد چشمهای من سبز نمیشود

   حتی لبخند تو

         که سالهاست

                روی عکس های قدیمی

                                               ما... س

                                                            ی

                                                                 د

                                                                     ه ...

 

+ نوشته شده توسط طوبی در یکشنبه 19 مهر1388 و ساعت 3:12 قبل از ظهر |

             

 

               مثل شهرهای سقوط کرده

               روزنه های فروریخته

               و آفتاب های زیر آوار

 

               خالی شده ام

 

               با هزار خاطره ی تحمیلی

               از خودم دفاع میکنم

                                که هر روز

                                   تکرار  می شوی

                                    در صدای بازی بچه ها

                                    در آب کهنه ی گلدان

                                    در آینه

                                     و شعله ی کوتاه کبریت ...

 

                                     عصر   بچه ها را می خواباند

                                     صبح   آب گلدان را عوض می کند

                                     و آینه ...

 

         اینجا منم که دستهایم می سوزد

                          هر روز

                                    که به تو فکر می کنم

 

 

*******

****

**

*******

**********

***

*

سلاااااااااااااااااااااااااااااام

نظر یادتون نره

یه سری هم به ناخواسته بزنین

www.tooba1364118.blogfa.com

 

+ نوشته شده توسط طوبی در شنبه 4 مهر1388 و ساعت 7:17 قبل از ظهر |


Powered By
BLOGFA.COM