شبهای درازی را بر دامنه ی غم ایستاده ام و افقی دور را تماشا کرده ام
در سکوتی وهم انگیز با شهاب هایی که هراسناک می گریزند بی که آرزویی کرده باشم
شبهای درازی
با چند ستاره ی قرمز
به گداختگی آتشی که آخرین نفس هایش را می کشد
گاهی گریستن خوب است
خدا آدمی را دوست داشت که اشک را آفرید .
ساعت ۲ و ۲۶ دقیقه نیمه شب دوشنبه ۴ اسفند ۹۹
چیز عجیبی ست
آدمها در تنهایی سنگ ها تراشیده اند
تومار ها نوشته اند
داستان ها ساخته اند
اما...
انگار یک جای کار همیشه می لنگد
شاید جای خالی چیزی ست که پر نشده
چیزی که نیست
انسانی با یک جای خالی
یکی یکی جفت جفت گروه گروه
تنهاییم
احساسی که ترجمه نمی شود
به بیان نمی آید
زمان زیادی در خودمان گوشیهای مان نوشته های مان
گاهی کتابهایمان
زمان زیادی تنهاییم
از روزی که زاده می شویم
تا روزی که می میریم
امیدوارم حال همه خوب باشه و در سلامتی کامل به سر ببرین 
پس از یک سال و نیم بالاخره میخوام قره نی رو بروز کنم
تو این مدت مشغله کار و زندگی مجال شعر نمیداد
تقریبا ۲ سال چیز خاصی ننوشتم
تک و توک یه چیزایی تو یادداشتای گوشیم پیدا میشه ولی حالشو نداشتم رو کاغذ بنویسم شایدم به نظرم چندان جالب نبوده و ارزش نوشتن نداشته
بگذریم
اینا رو گفتم که گفته باشم از خشکسالی اومدم
اگه دیدین شعر چندان جون نداره دلیلش کم کاریه و به قولی خشکسالی
-
-
-
سهمی برای تو از این باغ مصفا نیست
سیب تو دندان خورده ٬ در جنات فافا نیست
سهم تو شاید سنگ سخت آسیاب است
سهم تو شاید بخت سودایی برآب است
تو سیب سرخ ِ بی تماشا بی تمنا
پوسیده روی شاخه ی انبوه معنا
یک رمز نامکشوف حال نامساعد
وقت تهوع توی ساعتهای موعد
بی مورد از هر موعد دیدار مردن
درد تو را در گوشه ی میخانه خوردن
این « تو » توی دردانه ی دور از من ِ مست
آن « تو » من ِ ویرانه ی اندوه در دست
-
دست من از اندوه پر - از عشق خالی
سهم من از این باغ یک سیب خیالی
پنج شنبه ۲۶ اردیبشت ۹ صبح
-
-
-
-
-
به مرگهای دور و برم فکر میکنم
روزهاست در این اتاق باران نمی بارد
نه کاغذها حرفی برای گفتن دارند
و نه گلدان ها
صحرا عمق طبیعت این تنگ است
روزهاست در این اتاق باران نمی بارد
همه چیز تشنه است حتی لیوان ها
و من با دو نیمه ی خالی ...
دارم به مرگهای دوروبرم فکر می کنم
به اینکه شاید زندگی شکل دیگری باشد
شاید ...
بیا از نمادها فاصله بگیریم
تا هرچیز خودش باشد
مثل کودکی
بهار ٬ بهار بود پاییز ٬ پاییز
و ما
تنها ساکنان زمین بودیم
یکشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۲ ساعت ۱۲و ۵۱ شب
چیزی که امروز میذارم که بخونین نمیدونم چیه
نثره ؟ شعره ؟ یه نثر شعرآلوده ؟ یه شعره نثرآلوده ؟
نمیدونم
ولی دوست دارم درباره ش نظر بدین
هم فرم و زبان و ... و هم محتوا و مضمون
مرسی 
-
-
-
-
دخترها - عروس ها - مادرها
مادرها - دخترها - عروس ها
از کجای این چرخه چرخ می خوریم به زندگی ؟!
جایی که دنیا روی پوست خربزه راه می رود
در میله های راه راه ... دارها... داراها و ندارها ...
خودم را متهم می کنم که حکمم بریده شده
با همان تیغی که ناف تو
باید به فکر شیر بود و شیربرنج
توی اتاقی به شلوغی تنهایی هایم
که مشغله ی عشق مجال نمی دهد یادم بیاید دنیای بیرون و
بیرون ِ دنیا چه تفاوتهایی دارد !
مادر می گفت : کسی جای کسی را تنگ نمی کند
اگر نمی کند پس فلسفه ی کشتن کدام است ؟!
گرسنگی را همه ی شکم ها یک جور حجی میکنند
و جنگ را همه ی گلوله ها
مرگ را همه ی گورستان ها
تفسیرش شاید به نرخ تورم برمیگردد
و قدرت خرید
اینکه کسی را بخری
قفسی باشی به قدر نیازهایش ککت هم نگزد ،
تازه چند فحش جدید یاد بگیری :
فاشیست - نازی - تروریست !
وتو نمیدانی
ما اغلب خودمان را ترور میکنیم
برای معشوقه مان نامه می نویسیم
کف ِ کفش رییس را ...
نعوذ بالله !
نعودبالله !
- سجاده ام را آب نکشم با هرزه های خیابان چه فرقی میکنم ؟!ـ
نعوذبالله !
تو چه میدانی شب تا کدام مدار گسترش دارد
و مدارک خیانت ما در کدام اتاق فکرمان است ؟!!
تو چه میدانی طفل معصوم ؟!!
بگذار بگذریم
و دنیایمان را به قدر شیر و شیربرنج کوچک کنیم
تا شاید
دوای افتادن
بوسه ای کوچک باشد که مادر بر درد میگذارد !
ناخواسته پس از مدتها بروز شد عکسهایی از طبیعت گلستان
روزهایی که آب رفته اند
سالهایی که خشک شده اند
بشمار
روزهای بودنم را در سالهایی که نبوده ای
اتهام تازه ای نیست ،
کشتن زنی
با چمدانهای بسته
کفشهای جفت شده
و راه باز و جاده ی دراز
اتهام کمی نیست!
محکومند
جاده هایی که رفته ای
روزهایی که خندیده ای
شبهایی که گریسته ای
محکومند
به اتهام کشتن زنی
با چشمهای آب گرفته
و روزهای آب رفته
...
باران می بارد
چترها ترانه های عاشقانه اند
و من
بی که چتری باشد
بارانی روزهایم را پوشیده ام !
۱
-
تا دیروقت در قاب پنجره باش
در قاب پنجره باشی ،
کوچه که نه
شهر که نه
ماه پیش پایش را خواهد دید !
-
-
-
-
۲
این روزها چه تأثیری دارد ؟!
شاید اگر میتوانستم ...
نه
جرأتم نمیشد خطشان بزنم
شاید ردی از تو در این روزها باشد !
-
-
-
این روزها کم کارم- شعری در بساط نیست
اصلا بساطی نیست که شعری باشد
ولی به زودی یه کار کوتاه میذارم
-
-
-
منتظر نظراتتون هستم
سلام
تابستونه
بفرمایین هندونه
و اما ...
نمیخوام فرشته باشم
دیگه سخته مهربونی
سخته با وجود کینه
توی قلب من بمونی
جا واسه ترانه هات نیس
ته سمفونی ت سکوته
نت آخرین دروغت
مث ِ آهگ هبوطه
نه دیگه فرشته نیستم
من بهشتتو نمیخوام
آتیش دلم گواهه
لب این چشمه نمیام
نه خیال کنی که تنها
یه شکار زار و لنگم
آهوی دشت تو بودم ؟!
حالا یک بیشه پلنگم
-
-
-
-
-
-
معمولی
کلمه ای وابسته در جمله ای باشی
یا جمله ای در روزنامه ای کاهی
یا برگ ِ تره ای میان سبزی-کاری
معمولی
جایی که انگار بروزی نیست
آسانسوری که نه
پله ای نیست
انگار در ِ چیپسی خلالی باز شده و
افتاده ای بیرون
انگار ...
بی خیال
شاعر خوبی هم که نیستی
که اگر بودی
شاید این همه نقطه پایانی داشت
شاید ...
سلام
سلام
سلام
تابستونه و گرما و امتحاناااااااااااااااااااااات ...
خب اونا که دارن حالشو ببرن ( منظورم امتحان بود 
)
خوبم
امیدوارم خوب باشین
-
-
-
-
از یک لبخند ساده
تا غمی که مرا به دنیا آورده است
چاهی ست
بالا که می روم ،
کودکی ام قاه قاه می خندد
-
قاه قاه می خندد
و درختان را
گل ها را
باد را
جهان را می خنداند
دویدن ، بازی گاه به گاه باد است
نگاه که میکنم ، زمان ایستاده
و زمین هم آغوش آسمان
خداست که نقاشی می کند
و آبرنگش به اندازه ی تمام خواب هایم رنگی ست
...
بالا که می روم ...
با
لا
که می روم ...
-
-
-
-
و یه کار قدیمی
-
دخترها به مُـنجق دوزی می افتند
پیرزن ها به پشم ریسی
و من به سرفه می افتم
وقتی دود اسفند در مُـشک می پیچد
هلهله می شود
و روی منجق ها
عروس ها پیر می شوند کم کم
این جواب به کامنت یه بنده خداست که فوق لیسانس داره !
البته هیچ ایمیل یا نشونی دیگه ای نذاشته بود که جواب بدم
ماجرا از این قراره که پیرارسال رفته بودیم اردو جهادی یه روستای محروم مام شرح اوضاع اونجا رو تو چند خط نوشتیم گذاشتیم وبلاگ
حالا یکی از اهالی اونجا که به قول خودش فوق لیسانس داره کامنت گذاشته و ضمن مقادیری فحش گفته چرا دروغ میگی !!!!
میتونستم بذارم به حساب هرزنامه هایی که هرازگاهی واسه هرکسی میاد
ولی گفتم نه بابا ناسلامتی طرف فوق لیسانس داره لابد منطق حالیش میشه
فرموده بودند که خاک تو سرت با اون لیسانست و با اون اردو جهادی ت
شاید خیال کرده با پول بابام دانشگاه آزاد چی چی دره رشته چی چی شناسی لیسانس گرفتمو
محض تفریح با بروبچ دانشگاه رفتم یه روستایی و اونجام دماغمو بالا گرفتم که پیف پیف ...
( البته لطفا دانشگاه آزادیا به خودشون نگیرن )
اردو هم اسمش معلومه بخور و بگرد و تفریح
نه داداش
۶صبح بیدار شو با نون و چایی راه بیفت نیم ساعت با اتوبوس برو روستای مقصد
بعد پس از سرکله زدن با بچه های شیطون و ریزو درشت ساعت ۳ بعدازظهر به اندازه ی یه کف دست نهارو
بعد کلی جلسه واسه آمادگی واسه کلاسای فردا و ... تا شب بشه اندازه یه کف دست شام و تا گزارش کار بنویسی شده ۱۲
حالا اینا رو نگفتم که از لیسانسم یا اردو جهادی دفاع کنم
ولی راست و حسینی بچه هایی که از تعطیلاتشون میگذرن و
به خودشون سختی میدن بلکه کار مثبتی انجام بدن ،
زیر سوال بردن کارشون بی انصافیه
غیر از اینها
ما به دروغ عادت کردیم
اگه بگیم به به و چه چه همه چی حله اصلا انگار هیچ مشکلی وجود نداره
باشه
روستای این آقای فوق لیسانس از هر جهت عالیه و هیچ مشکلی نداره
بهداشتش که بدون مشکل-
خیابونای سنگ فرش تمیز -
یک مکان توریستی با آخرین امکانات تفریحی و تکنولوژی و ... -
درصد باسوادی ۱۰۰٪ - لیسانس و فوق لیسانس که فت و فراوون -
بچه های دبستانیش درحد دبیرستان
خب با این تعاریف مشکل شما حل شد ؟
جدی مشکل روستاتون چی ؟
این روستا یکی از اقمار دهستان دوزین از توابع شهرستان مینودشت گلستانه
یه دبستان ۵-۶ کلاسه داره که سر سال کتابارو به بچه ها میدن و
سالی چندبار معلما یه سری میزننو یه امتحان میگیرن
اسمشم گذاشتن اموزش از راه دور
دولتم دلش خوشه که تو دورافتاده ترین مکان ها هم مدرسه هست و معلم
نتیجه شم این میشه که بچه کلاس چهارمش نمیتونه اسم خودشو بنویسه
یا بچه کلاس پنجمش مساحت مربع و مستطیلو بلد نیست هیچ
بعضیاشون الفبا رو حفظ نیستن
جدول ضربو حفظ نیستن
اوضاع اینقدر خوب بود که یکی از خواهران طلبه که خیلی هم ادعای جهاد و ایثارش میشد
بعد از ۲ روز گفت الا و بلا باید جامو عوض کنین دیگه اونجا نمیرم
حالا فوق لیسانسش جای اینکه وقتای تعطیلشو بذاره یه سر به این بچه ها بزنه
سرشو کرده تو برف میاد به من که یه هفته اونجا بودمو و بی دروغ یه چیزی تو وبلاگ شخصیم نوشتم این حرفا رو میزنه
تو مرکز دهستان یکی از دوستای من معلم نهضته
بیچاره شده بس که دنبال زنای پیرو پاتال رفته که بیاین سر کلاس .
یکی نیست به اون سازمان سوادآموزی بگه بابا اینا که آراداشونو بیختن الکشونو آویختن
تو که حقوق درست و حسابی به این معلم نمیدی حداقل بذارش همین روستای قمر
که نزدیک خونه شم هست سعی و تلاششو رو بچه ها بذاره که آماده ی آموزشن ولی معلم ندارن
یا همین جناب فوق لیسانسو استخدام کنن با دیگر باسوادای اونجا
تا مدرسه شون اسمی نباشه واقعی باشه
( البته اگه ایشونو استخدام کنن ، فحاشی اون هم از نوع رکیکش به محسنات اونجا اضافه میشه )
از کوزه همان برون تراود که در اوست
-
-
ما به دروغ عادت کردیم و
اگه جایی حرف راست بشنویم میذاریم به حساب اینکه
طرف باهامون پدر کشتگی داره
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
شورانده آهو چشم بی تاب تماشا را
-
سلام
امروز مرا ترانه باران کن
بت باش و مرا به عشق مهمان کن
امروز غزل - غزل به من برگرد
کافر شده ام مرا مسلمان کن
-
-
-
اول اینکه بهار است و یه قول قدیمیا فصل گل و سبزه . و جدی هم همینطوره . هوا پره از بوی بهارنارنج
ایقده که آدم غصه های دنیا رو فراموش میکنه و دوپامین سیناپساش میزنه بالا و به به-به و چه-چه میفته
البته من که سرم شلوغه بیمارستانه و به قول برخی دوستان انگار چشمه ی شعرم خشکیده .دستم خالیه . شدم مث کویر . ولی کویرم اگه بوی بهار به سرش بیفته گل میکنه
-
-بخونین و نظر بدین
خوشحال میشم خیلیییییییییییییییییی زیاااااااااااااااااااااااااااااد
-
-
روزمرّ گی - روز مرگی
شب است
گیسوان طلایی ات را بافته ام برای فردا
آی آفتاب ! آفتاب ! آفتاب !
-
این روزها ٬ گریستن ِ زنی است در آینه
وقتی بر خوابهای مرده خمیازه میکشم
وبه زندگی برمیگردم
در چای تلخم حل شده ام
و پنجره ها از نورهای مصنوعی پرُند
از آفتابی که نیست
که تو را باز میان خوابهای مرده جا گذاشته ام
و شهر
به قدر راهروی اتوبوسی است که در آن مچاله ام
و شهر
به قدر صفحاتی است که نوشته ام
مسیر آمدو شد را ساعاتی است که نمیگذرد
روزهایی است که نمیخندد
شاید کاغذها نمیدانند
پنجره ها نمیدانند
شهر نمیداند
من خوابهایم را فراموش میکنم تا زندگی کنم
-
-
-
ایام فاطمیه رو هم حضور همه ی محبین فاطمه تسلیت میگم
خبری نیست
باد ایستاده است تماشا میکند
باران می بارد
باران می بارد
مدام توی این شعر باران می بارد
با چتر بیایید !
-
-
-
پیشاپیش عیدتون مبارک
تشنگی از حواس زمین پرت میشود
به متن کشیده می شوی
با حاشیه ی قرمز
وقتی آب از چشم شعر می افتد
کنار نام تو
-
بیعت نکردی با شیاطین ای خدای عشق
ای روح معصوم صدا در ربنای عشق
-
جوشید در خون تو صد خورشید ، روشن شد :
زنجیر شب هرگز نمی پاید به پای عشق
-
می آیی و با رستخیزت سرخ میبالند
هفتاد و دو سرو تناور در هوای عشق
-
تعبیر خواب یوسف مصری همین حالاست
هفت آسمان در سجده و آذین برای عشق
-
با ما زمین سرد هم خورشید میرقصد
در جارده قرن شناور در فضای عشق
-
سالار هفتاد و دو قربانی! مبارک باد
حج قبول کربلایت در منای عشق
-
-
-
-
خب سرم شلوغه
وقتم کم
واسه همین نبودم
حضورم تو نت بشدت کمرنگ شده اما به لطف شما هنوز دیده میشم
یکمی میخوام درباره تلویزین و تابستون و ماه رمضون حرف بزنم و یکمی هم شعر
سریالای تابستون که ... من زیر هشت رو پسندیدم هرچند اینقدر بدبختی ی ی ی داشت که یه شبایی نگاه نمیکردم ( واسه روحیه م خوب نبود )
بازی امیر جعفری فوق العاده بود
تیتراژ آغازی و پایانیش هم از لحاظ بصری و موسیقی خوب بود با شعر کاکایی و صدای اصفهانی
فاصله ها هم که زیادی تکراری بود فقط ترانه پایانیش قشنگ بود که اونم البته اصلا نمیشد با خواننده هم ذات پنداری کرد و باهاش همنوایی کرد
آخه بنظر میرسید لهراسبی تا مرز خودکشی سرش رفته بود ( شیون و سوز و گداز و صدای بالا ) ولی خیلی ترانه شو خوب خونده بود ترانه سرا هم که حدیث دهقان کارش بسیار زیبا بود
و اما
دیروز - امروز - فردا
هرچند بعضی وقتا بدجور آبکی بودو نون به هم قرض میدادن اما بعضی وقتا خوب بود حسابی میشد از بحث لذت برد
وحید یامین پور هم که با اون قیافه ی معصوم و صدای آرومش انتخاب عالی یا بهتر بگم یه جور کشف بود اولین بار که دم دمای انتخابات دیدمش گفتم
ای ول ! معلومه تلویزیون-چی های مام یه نمه پیشرفت کردن کسی رو آوردن که بیننده بگه
نه عمرا این آدم به من دروغ بگه !
کلا کارشناس - مجری خوبیه
اما برنامه راز که هر شب ماه رمضون بعد از اخبار ساعت ۱۱ پخش میشه . اگه شبکار نباشم حتما میبینم به شما هم توصیه میکنم ببینین
برنامه ی فوق العاده ایه و تلویزیون اولین باره که همچین برنامه ای گذاشته نادر طالب زاده دمش گرم . کارش حرف نداره . از مستندسازها و کارشناسای خوبی دعوت میکنه . دید منو نسبت به مستند تو ایران تغییر داد .
و نود سینمایی یا همون هفت جیرانی
اونم ارزش وقت گذاشتن داره
کلا این برنامه ها باعث شد که برنامه نود فردوسی پور سوسک بشه
و از چشمم بیفته
( البته اینهمه عشق فوتبال جای مارو خالی نمیذارن )
و اما ...
-
-
-
-
موزون و مقفا
میان انبار کاهی
کلماتت را بردار !
سوزن هایی که هر روز به من میزنی !
-
-
-
از خویشتنی که گریخته ایم ،
به خویشتنی که روبروی شماست
ما خویش و قوم های آدم ِ خدابیامرزیم
و تبار مادری مان به دخترکی هفده ساله برمیگردد ،
از سرخاب و سفیداب و لبخند
حالا چطور انتظار دارید ... ؟!
پای لبخندمان را میخوریم
و چوب هفده سالگی مان !
بی که رسیده باشیم ...
گریخته ایم !
زمستان ۱۳۸۸
-
-
-
و من ۱۰ سالگی شیون های تو بودم
میان گورستان کهنه
لای درختهای اقاقی !
هنوز مرگ مرا باور نداری ؟!
سال از خاک من شروع میشود
و هفت سین روی چل گیس من ...
کدام عدد ؟!
کدام عدد به احترام تو برمیخیزد و گیس مرا شانه میکند ؟!!
امروز ۲۴ ساله ام
و ۱۸ سالگی مادربزرگ را به یاد دارم
که روی شیون تو که شیرخواره اش بودی ، به خاک سپرده شد
و تو ...
چمیدانم، شاید اگر بودم تو را هنوز در اشتباهاتم تکرار میکردم
شاید زنی بودم که از صدای تلفن میترسد و از خبر مرگ
و اگر بودم ، آیا میتوانستی مرا از دختر همسایه باز بشناسی ؟!
-
نه !
-
نه !
لای درختهای اقاقی
نه شیونی هست و نه هفت سینی !
و تو چه میدانی گور من کدام است و من کدام گور ؟!
و اگر بودم ، چطور میتوانستی بشناسی ؟!
به اختیار تو عروس میشدم و به حکم قسمت سر ِ زا میرفتم
شاید رودی بودم که گم شده
و دریا توهمی بود در سر ماهیان قرمز تُنگ
شاید دلم تنگ میشد
و معصومیتم در عیوب انکساری چشمهات
گناهی مداوم به نظر میرسید
-
میتوانی خوشحال باشی !
میتوانم خوشحال باشم که نیستم !
پاییز ۱۳۸۷
-
-
-
-
نظر یادتون نره
منتظرم
خب نشد آنچه که میباید میشد منظورم بروز کردن سر وقت و سر زدن به دوستان و نقد و نظر و شعر و ...
با این وضعیت کار ما حداقل تا دوسال دیگه همین وضعه . البته از بعدش خبر ندارم خب همیشه چیزای مهمتری هست
۱۴۰ و خرده ای ساعت کار موظفی در ماه بعلاوه ی ۱۳۰ و خرده ای اضافه کاری اجباری نتیجه ش میشه شیفتای فشرده 
( ۱۰- ۱۲ تا شبکاری در ماه که حداقل سه تاش صبح - شبه یعنی صبح از ۷ تا ۲ بعداز ظهر و ۷ بعداز ظهر همون روز تا ۸ صبح روز بعد )که باعث فرسایش روح و جسم آدم میشه
و براستی که روح و جسم کیلوییی چند ؟!!! جایی که منظور از استخدام پرستار طرحی فقط بهره کشیه
با پایه حقوقی کم و اضافه کاریهایی که گاهی پرداختش به سال بعد موکول میشه
حالا پیدا کنید کاهش ساعات کار پرستاران و افزایش حقوق ایشان را 
بگذریم
میخواستم قبل از بازیهای نیمه نهایی جام جهانی بروز کنم و یکمی درباره فوتبال حرف بزنم که نشد . از کل جام جهانی هم فقط تونستم نیمه نهایی رو ببینم چون شیفت بودم
خب اولین باری که فوتبال دیدم شاید ۸ یا ۹ سالم بود بنظرم فوقالعاده بیربط و مسخره بود یه بازی پیروزی رو دیدم و بذهنم رسید که فوتبال یه بازیه که توش صدبار اسم فرشاد پیوس رو میشنوی و کلی به هوا پریدن و ضربه سر مسخره که چن تایی شم تو دروازه میره
اما اولین فوتبال واقعی که دیدم بازی آمریکا - برزیل بود تو جام ۹۴
نیمه دوم با جیغ اعضای ذکور خانواده از خواب پریدمو نشستم به دیدن هرچند هی بابام گفت بچه برو بخواب ... طرفدار برزیل بودم و دوست داشتم آمریکاییها ببازن . البته اون موقع نه به این دلیل که استکبار جهانی هستن و دشمن ما . چون احساس کردم داور میخواد حق برزیلو چون آمریکا میزبانه پایمال کنه
مام که ژنتیکی طرفدار مظلومیم
خلاصه برزیل برد و مام حسابی بهمون خوش گذشت و درسالهای بعد جام ملتهای ۹۶ و عابدزاده و خداداد و خاک پور
که شدن جزئی از نوستالژی بچگیای من
و بعد مقدماتی جام جهانی و ایران - استرالیا و ...
مدتی هم در سالهای پرسه زدن ها ولگردی های زمان تحصیل ( آخه من زمان تحصیلم اصولا درس نمیخوندم چه دبیرستان چه دانشگاه شب امتحانی بودم البته درسو سر کلاس یاد میگرفتم ) فوتبال میدیدم
و بخصوص کالچو و میلان و شوچنکو و پیپو اینزاگی
یه زمانی هم طرفدار پاس بودم درست همون فصلی که با عزیزی و نکونام و بیاتی نیا و برهانی قهرمان شدن
هیچوقت طرفدار استقلال و پیروزی نبودم شاید بخاطر اینکه به اندازه ی کافی طرفدار داشتن و هیاهوی زیاد و بازیکنای ضایعی مثل پایان رافت و نیکبخت واحدی
زد و خورد و فحاشی های ناموسی که از رو لبخوانیشون چندشم میشد
الانم که چندان فوتبال نمیبینم نه فقط به خاطر مشغله کاری
راستش بازیهای ملی والیبال و بسکتبال برام هیجان بیشتری داره
شمام نظرتونو درباره جام جهانی و فوتبال بگین برام جالبه
-
-
-
-
-
-
-
اینم مقداری فاصله
تا به شعر کوچکی برسیم
-
-
-
-
مثل دردی که از تو رد میشد
غزلی که دوباره بد میشد
دختری با هزار و یک لبخند
همنشین غمی ابد میشد
فاصله فصل ناگواری بود
عین تقویم بی بهاری بود
هرچه میشد دلی نمیخندید
زندگی رود سوگواری بود
سال نو میشد و نمی آمد
وقت تحویل قلب سرد من
اینکه دور از من ایستاده کسی
که نشسته به پاش درد من
و کلاژ من و دل و دلبر
خاطراتی که بی سبب همسر
شده با شعرهای بی سروپا
به هوای ترانه ای بهتر ...
بگدازم خدای ساعت ها
من زغال دو فصل ِ خاموشم
سالیان گذشته در سرما
آتشی که شده فراموشم
در میا ن اجاق پیره زنی
کوره ای کور در نفسهایم
که ببینی چه زود میمیرم
که ببینی چقدر تنهایم
رو لب خشک بیابون
بوسه ی آخر بارون
مینویسه خالی مونده
جای سبز خنده هامون
خاطرت ولی عزیزه
دل من کم نمیاره
حتی با سوز زمستون
گلدون دلم بهاره
گل ِ گلدون دل من !
آینه شمدون دل من !
ساعتا خسته ی خوابن
که نمیدونه دل من
کی از این فاصله میای
فردا رو واسم میاری
جای روزایی که رفته
خاطرات خوش میذاری
هنوزم وحشی وحشی
سر ِ سودایی که بازه
عیب من نیس میدونی که
آرزوم دور و درازه
خسته از خطر نمیشه
با غم و غصه شکاره
میدونم راس راسی مرده
هر کی آرزو نداره
سینه ریز ِ شب ستاره
لِنگه ی گوشواره مهتاب
هدیه میشه به نگاهی
که تو رو میبینه تو خواب
خوابی که کهنه نمیشه
بین دیوارای سنگی
شیشه ها سنگو شکسته ن
کی دیده به این قشنگی
.
بالاخره پس از مدتی
اومدیمو باز اومدیم
از شهر شیراز اومدیم
از پشت اهواز اومیدم
اردک بودیم غاز اومدیم
-
-
-
خب حال و هوای وبلاگ نوشتن اومد سراغمون
-
-
-
-
دوری ساحل و دریا
مثل اینکه بی قراری
زندگی رو دور تنده
رفته روزای بهاری
نمیدونی که چی مونده !
مادر اشکای شورم !
دختر تنگ بلورم !
تاب چشماتو نداره
آینه های سوت و کورم ( م در دو مصرع اول همون نقش م در مصرع چهارم رو داره )
دوری ساحل و دریاس
جاده های بی مروت
هرچی رفتم نرسیدم
به صدای تر ِ خنده ت
می نوشتی که نمیشه
دوری ساحل و دریا
حالا می فهمه دل من
که رسیده ته دنیا
سر ِ خطّ چشم مستت
دایره نقطه ی خالت
حال معصوم دل من
این همه خواب و خیالت
...
یه مدت نیستم . مشغول کار و زندگی و
و ...
فعلا گور پدر شعر
نمیدونم چقدر طول میکشه چند روز چند هفته چند ماه ولی خب برمیگردم
کلا نت نیستم اما کماکان دوستان گرامی من هستین
پیشاپیش به خاطر جواب ندادن به کامنتها عذرخواهی میکنم
( اینارو گفتم که اگه احتمال یک صدم درصد کسی نگرانم بشه ٬ نگران نشه
خیال مردن ندارم مگه اینکه اجلم تو همین مدت بیاد که در اون صورت هم خدا منو شما رو بیامرزه )
اینو به پای هیچ چیز خاصی نذارین ( بیمعرفتی - فراموشکاری - کمبود محبت - عقده - مشکلات اقتصادی - مسایل پیش و پس از انتخابات و چه میدونم هزار کوفت و زهرمار دیگه )
این یه وضعیت عادیه که واسه شمام ممکنه پیش بیاد پس کاملا عادی نگاه کنین
خیلی از قضاوت ها و نتیجه گیریهایی که میکنیم بیشتراز اونچه که به اون موضوع ربط داشته باشه به نوع نگاهمون ربط داره
کاملا عادی نگاه کنین
خدا رو چه دیدین شاید دید تازه ای به هرآنچه هست پیدا کردم
برای همه بهترین ها رو آرزو میکنم
برگرد ! تا پایاپای بمیریم
و به خطوط حرامزاده ی دنیا بخندیم
به این جاده های جدا جدا
به این دیوارهای ممتد
دنیا را به سیخ بکش
بکش ! بی نئشگی های هرازگاه
وقتی لبخند میزنی
و احتمالات غریبی را به یقین می آوری ٫
به اینکه میشود به تو امید بست !
.
.
.
نه ...
.
.
.
نه
دنیا پوست کلفت تر از این حرفهاست
چیزی در شورآباد چشمهای من سبز نمیشود
حتی لبخند تو
که سالهاست
روی عکس های قدیمی
ما... س
ی
د
ه ...
مثل شهرهای سقوط کرده
روزنه های فروریخته
و آفتاب های زیر آوار
خالی شده ام
با هزار خاطره ی تحمیلی
از خودم دفاع میکنم
که هر روز
تکرار می شوی
در صدای بازی بچه ها
در آب کهنه ی گلدان
در آینه
و شعله ی کوتاه کبریت ...
عصر بچه ها را می خواباند
صبح آب گلدان را عوض می کند
و آینه ...
اینجا منم که دستهایم می سوزد
هر روز
که به تو فکر می کنم
*******
****
**
*******
**********
***
*
سلاااااااااااااااااااااااااااااام
نظر یادتون نره
یه سری هم به ناخواسته بزنین
سلام
-
-
کنگره شعر ولایت در سطح دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور
( یعنی فقط دانشجویان علوم پزشکی میتونن شعر بفرستن )
دانشگاه علوم پزشکی گلستان در دو بخش آزاد و ویژه برگزار میکند
کنگره شعر ولایت
محوریت آثار در بخش ویژه :
عدالت علوی حکومت علوی
سیره ی اما م علی ( ع )
مولود کعبه شهید محراب
جایگاه ولایت در اندیشه ی شیعی
واقعه ی غدیر و تاثیرات آن بر تاریخ بشری
اکمال دین واتمام نعمت در واقعه ی غدیر
حداکثر آثار ارسالی در هر بخش ( آزاد یا موضوعی ) 5 اثر میباشد
مهلت ارسال آثار 20 آبانماه 1388
نشانی :
گرگان- خیابان هیرکانیان – دانشگاه علوم پزشکی گلستان – امورفرهنگی – بخش فوق برنامه - دبیرخانه کنگره شعر ولایت
تلفن و امیلو الان دم دستم نیست بعدا بهتون میگم
ببخشین
بــــا رود لبت کوه دلم جــــاری شد
فرهاد به اشک سرخ من یاری شد
لبخند زدی و بیستون شکل گرفت
لبخند زدی و عشق حجٌاری شد
-
-
-
لبخند بزنین . آخر تابستونه - ماه رمضونه - زندگی قشنگه آسمون بلنده
هوا به قدر کافی برای نفس کشیدن هست ( البته غیر از شهرهای پرترافیک دودآلود)
هنوز که شیرو باز میکنیم آب میاد
هنوز به سریالای تلویزیون میخندیم
هنوز دیدن جلد مجله های زرد و تیتر روزنامه های سبز و سرخ واسمون کافیه ( لازم نیست حتما براش پول بدیم و بخریم )
بیخیال
بپردازیم به شعر که همزاد همیشه همراه ماست
-
-
( ۱)
از خویشتنی که گریخته ایم
به خویشتنی که روبروی شماست
ما خویش و قوم های آدم ِ خدابیامرزیم
و تبار مادری مان
به دخترکی هفده ساله برمیگردد
از سرخاب و سفیداب و لبخند
حالا چطور انتظار دارید ... ؟!
پای لبخندمان را میخوریم
و چوب هفده سالگیمان
بی که رسیده باشیم
گریخته ایم !
-
-
-
-
-
-
-
( ۲ )
عاشقانه هایم را غمگین میکنم
در سرزمینی که مرده هایش را بیشتر دوست دارد
وغم را چون فرزند میشناسد
نه
من فرزندی نداشته ام
گلی نیز نکاشته ام
خاک علیه من شهادت خواهد داد
همینطور دستهایم
دیروز
کوکب های باغچه را
برای خاک تو چیدم
-
-
-
از خداوندطلب آمرزش میکنم برای شما
برای خودم
و برای عزیزانی که الان پیش ما نیستن
عزیزانی مثل حسین پناهی - خسرو شکیبای - پوپک گلدره و ...
اینا رو اسم بردم چون
بخشی از خاطرات کودکی و نوجوانی من بهشون اختصاص داره
حسین پناهی آدمی که در کمال سادگی پیچیده بود با اون شعرهای جذاب و صدای ماندگار
خسروشکیبایی که ار بچگی بازیاشو دوست داشتم و بعد دکلمه هاشو
پوپک گلدره با دریا و دنیای شیرینش
خدا همه ی رفتگانو بیامرزه و همنطور و من و شما رو
ماه رمضونه مارو از دعای خیر فراموش نکنین
به عکسای ناخواسته هم سری بزنین
قبل از ادامه ی صحبت
ناخواسته بروزه و شدیدا منتظر شما www.tooba1364118.blogfa.com
-
-
-
-
تابستان که ابرهای تب کرده میبارند ،
باورم میشود
« میتوانم گریه کنم »
باورم میشود که ساحل
همیشه منتظر قایقی ست
بی که بویی از گرفتگی گرفته باشد
-
اینجا
دلم سر میرود
به زبان نمی آید
چنانکه تش بادها در شمال
و درخت های سیب درجنوب
به زبانم بیاور
تب دارم
آسمان منتظر باران است !
-
-
نظر یادتون نره
ناخواسته هم بروزه
---
« فلکه »
از چشمهای آبی من می افتی
وقتی نگاه میکنم
تمام روز را گریه کرده ام
بی آنکه ریگی در کفشم باشد
سنگی سبز میشود
و می افتم
توی اتفاقی که ربطی به تو ندارد !!!
دور فلکه ای که خیابانی نداشته
دور میزنم
دور میزنم
و دور نمیشوم
-
چین های دامنم
به آینده طعنه میزنند - به چین های پیشانی -
که پیشانی نوشته های مادرزادم
که قابله
روز اول خوانده بود ،
قابل خواندن نیست
به نبودن تو چطور عادت کنم دور این فلکه ؟!!
-
-
-
اصفهان- باغ پرندگان- خرداد۸۸
-
« پازل »
با من و آسمانی که بلند بلند گریه می کند
زیر این چتر یک نفره
و عکسی که به تکه های پازل می ماند
بس که پاره شده
. . . . چه نسبتی داشتی ؟!!
فکرش را که میکنم ،
سردم میشود
دلیل نمیشود هر لبخندی نسبتی با عشق داشته باشد
فکرش را که میکنم ،
( تو و آنهمه لبخند ... من و آنهمه تو ... )
سردم میشود
این عکس
دیگر نشان نمیدهد که چقدر شیرینی !
اصفهان - باغ پرندگان -خرداد ۸۸
لطفا نظرتونو همونجا بذارینtooba1364118.blogfa.com
پیشاپیش میلاد رسول مهربانی محمد بن عبدالله ( صل الله و علیه و اله و صلم ) مبارک
عید قشنگ نوروزم تبریک میگم چون اونموقع نیستم
سلام
نمیدونم چی بگم . اینطور وقتا زبونم بند میاد انگار هیچ کلمه ای نمیتونه حق مطلبو ادا کنه وقتی هرجوری هم که میخوای درستش کنی انگار که داری ادای دیگرانو درمیاری . پس با خودت میگی بهتره هیچی نگم
هیچی
هیچی
یا مقلب القلوب والابصار
یا مدبر اللیل و النهار
یا محول الحول وااحوال ...
یکی از محبوب ترین آهنگای بچگی من ( آخه معنی شو نمیفهمیدم اما حس و حالش بی نهایت دلپذیر بود به خصوص کنار سفره هفت سین)
و
لبیک اللهم لبیک
لا شریک لک لبیک
ان الحمد والنعمة لک والملک ...
( عاشق این آهنگ بودم . هربار از تلویزیون میدیدم باهاش هم آواز میشدم و احساس میکردم با اون موج عظیم جمعیت درحال طوافم )
اما حالا
حالا
راستش از گفتن لبیک میترسم ... میترسم ... خیلی میترسم
امسال تو بهترین زمان دنیا تو بهترین مکان دنیام . سال تحویل تو حرم امن الهی
هرچند از گفتن لبیک میترسم اما به لطف و کرم خدا امیدوارم
از همه تون التماس دعا دارم که مُحرم بودن کافی نیست آدم باید مَحرم بشه
***
کعبه یک سنگ نشانه ست که ره گم نشود
سلام
نیمه های بهمن اصفهان بودم. جشنواره . نسبتا افتضاح . تقریبا همه چی .البته غیر از بچه های خوبی که باهاشون آشنا شدم .خوش گذشت .واسه اینکه میخواستیم خوش بگذره.
یه انجمن تشکیل دادیم ( انجمن شعر پارسه ) و وبلاگ باز کردیم www.jashnvare87.blogfa.com
سر بزنین .از تبادل لینک استقبال میکنیم .
و اما شعر
شاید یکمی ... نمیدونم هرچی هست نظر بدین نمیخوام چیزی بگم که روی قضاوتتون تاثیر بذاره
میان ما صلح مسلحانه ایست که پوست مرده را تراشیده
نفرینهای قدیمی را نبش کرده
-
بگذار دیگران قصه را
از انتها بخوانند
با نامه ها و کبوترانی که
راه خانه ی تو را نمیدانند
- حالا اشکهایم را ضمیمه میکنم با دروغ های محتملی که گفته ام
شاید تمام رودها از چشمهای من آب میخورند -
لب تر کن !
لب تر کن
تا رودها به دریا بریزند
تاک جوانه کند
و دشت در انبوه آ
وی
شن ... ؟!
آآآه ه ه
که چقدر ساده ام !
هنوز سیمها خار دارند
و تلفن : صدای مرگ
با هر کلمه ات مینی منفجر میشود
و من هنوز منتظرم لب ترکنی !!!
...
بگذار دیگران ...
نه
اصلا هرجور مایلند ببینند
انگار نه انگار سیبی از شاخه افتاده
من تمام سال انار بوده ام
دلخون
با گوشت ِ تلخ
و سینه ای تودرتو
چه میتوان کرد
شاید دنیا دار مکافات است !
چطور بود؟
از کجاهاش بیشتر خوشتون اومد ؟
کجاشو دوست نداشتین ؟
یه خیال عاشقونه ست اینکه دستای تو گرمه
اینکه وقتی نمی بینی م چشمات آیینه ی شرمه
با من این ترانه گنگه میگن این قصه دروغه
کسی عاشق کسی نیست چشم دنیا بی فروغه
« بوسه »
سرد شده ای
و من تابستان ِ تشنه ام
از لابلای درختهای انار
از لابلای تاکستان ِ پژمرده
لب تر میکنم
و َمن َالماء ِ کلَ شَیءٍ حی !
ناخواسته هم با با یه غزل زیبا از دوست نابغه م منتظر شماست بفرمایین
-
-
میلاد امام رئوف - عالم آل ِ محمد (ص) رو به همه تبریک میگم
امیدوارم تو این روزای عزیز خود امام بهمون کادو بده
هزار ماشالا به کرمش
تولد آقاست و ما انتظار هدیه داریم
-
-
من که هدیه مو جلو جلو از خود امام رضا گرفتم
گذاشتمش تو وبلاگ جدیدم که ناخواسته به دنیا اومد
کلیک کنین
********************ناخواسته *****************
**********************************
********************************************
********************
******
-
-
نبودیمو تابستون بودو درس بود و امتحان داشتیمو المپیک بودو ...
خلاصه میخوام از این به بعد هرماه بروز کنم
-
-
میخواستم یکی از دوستای آی کیو بالامو بهتون معرفی کنم اما شعرشو که میخواستم بذارم تو وب ، متاسفانه الان همرام نیست اما تو پست بعدی شعراشو میذارم
متولد ۶۷ اراک سال دیگه فوق لیسانس فزیکشو میگیره
شاید تو اولین برخوردی که باهاش داشته باشین متوجه هوش بالاش بشین
منکه وقتی شعراشو خوندم گفتم وای خدا !!!
من همین الان یه نابغه دیدم
و درست همین الان درحد شاعرای مطرح کشوره
البته دوست نداره حالا مشهور بشه وبلاگ نداره کتابم چاپ نکرده اما اگه چاپ کنه فک کنم به چاپ دوم سوم برسه
کلاسیک کار میکنه و غزلاودوبیتی هاش محشره
چن تام جشنواره کشوری دانشجویی اول شده
دفعه ی بعد شعرشو میذارم
و با نام معرفی میکنم البته شاید همین الانم بعضیاتون بتونین اسمشو حدس بزنین
-
-
اما شعر
تو این مدت که نبودم زیاد بود هم سپید هم کلاسیک
کلاسیکام یکمی بهتر شده
هوای گریه ندارم نه آتشی ، هوسی
به حکم این دل عاشق اگر به من برسی
دودست ساده ...وامید...دوپرنده...وبعد
دوباره پچ پچ اندوه ؛ درهمه قفسی
و من پرنده= فقس بی تو زندگی یعنی
نمیرسد عطش این صدا به گوش کسی
صدای صدای گرفته صدای بی تو سکوت
ترانه ای و دریغ از مروّت نفسی
ترانه آبی و دریا دچار وحیران که
سپرده روح بیابان ، تو را بیاد کسی
***
درون سینه دریغ و امیدبرگشتن
به خنده میرسد این غصه ها اگر برسی
* دچار:عاشق
رنگ ِ هزار فاصله را پیمود چشم تو درمسیر خیابان ها
بیدار ِ قصه های زنی در مِه ، مجنون ِ بیقرار ِ بیابان ها
صبحی که ازتبسم گل رویید بختی که ازترانهءغم برگشت
وقتی محال ِ حادثه را رفتی جان ِ دوباره به دل برگشت
فکرم نمی کشید به قلب تو عشقم نمی رسید به رخ دادن
درقاب ِ ِسردِ آینه فرسودم ، «ازارتفاع ِچشم ِتوافتادن »
آنجا تمام ِ روز زنی بی تو آنجا تمام روز پریشانی
مستانه-نغمه هام تب آلودو حتی هوای میکده بارانی
******
******
خندیدی و تمام ِ زمین خندید پای شعف به دیدهءغم واشد
گلواژه های درد شکفتندو دست خدا به حادثه پیدا شد
م درفرسودم نقش مفعولو داره اینو گفتم تا راحت تر بخونین
و درمورد آخرم شرحی نمیشه داد
بهارولطف شما توام است آقاجان
که هرچه دیده بگوید کم است آقاجان
خدا که خاطرتان را عزیز می خواهد
قضای چشم ِ شما محکم است آقاجان
قضای چشم ِشما رود رود آبادی
خزان ِ دیده از آن خرّم است آقاجان
کویر روی زمختِ بهشتِ بی یاراست
در آن دلی که نباشی غم است آقاجان
خیال ، حوصلهء بحر می پزد اما
غزل به عشق شما محرم است آقاجان
کسی موافق تحریم آرزوها نیست
اگرچه فاصله مان این همه ست آقاجان
امید ِ عاطفتی از جنابتان داریم
چرا که مادرتان فاطمه است آقاجان
-
-
منتظر نقدونظرتون ....
هستم
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
نمیدونم این مطلب چطوری اومده رو وبلاگ من
تو لیست مطالب قبلی وبلاگمم نیست
هرکاری ام کردم که حذف بشه ، نشد
-
-
مطلب کانون شعر و ادب دانشگاه ِ که همین امروز بروزش کردم اما رو وبلاگ شخصیمم ثبت شده
چه جوریشو نمیدونم !!!
اگه کسی میدونه بهم بگه
لطفا
-
-
نبودیمو تابستون بودو درس بود و امتحان داشتیمو المپیک بودو ...
خلاصه میخوام از این به بعد هرماه بروز کنم
-
-
میخواستم یکی از دوستای آی کیو بالامو بهتون معرفی کنم اما شعرشو که میخواستم بذارم تو وب ، متاسفانه الان همرام نیست اما تو پست بعدی شعراشو میذارم
متولد ۶۷ اراک سال دیگه فوق لیسانس فزیکشو میگیره
شاید تو اولین برخوردی که باهاش داشته باشین متوجه هوش بالاش بشین
منکه وقتی شعراشو خوندم گفتم وای خدا !!!
من همین الان یه نابغه دیدم
و درست همین الان درحد شاعرای مطرح کشوره
البته دوست نداره حالا مشهور بشه وبلاگ نداره کتابم چاپ نکرده اما اگه چاپ کنه فک کنم به چاپ دوم سوم برسه
کلاسیک کار میکنه و غزلاودوبیتی هاش محشره
چن تام جشنواره کشوری دانشجویی اول شده
دفعه ی بعد شعرشو میذارم
و با نام معرفی میکنم البته شاید همین الانم بعضیاتون بتونین اسمشو حدس بزنین
-
-
اما شعر
تو این مدت که نبودم زیاد بود هم سپید هم کلاسیک
کلاسیکام یکمی بهتر شده
هوای گریه ندارم نه آتشی ، هوسی
به حکم این دل عاشق اگر به من برسی
دودست ساده ...وامید...دوپرنده...وبعد
دوباره پچ پچ اندوه ؛ درهمه قفسی
و من پرنده= فقس بی تو زندگی یعنی
نمیرسد عطش این صدا به گوش کسی
صدای صدای گرفته صدای بی تو سکوت
ترانه ای و دریغ از مروّت نفسی
ترانه آبی و دریا دچار وحیران که
سپرده روح بیابان ، تو را بیاد کسی
***
درون سینه دریغ و امیدبرگشتن
به خنده میرسد این غصه ها اگر برسی
* دچار:عاشق
رنگ ِ هزار فاصله را پیمود چشم تو درمسیر خیابان ها
بیدار ِ قصه های زنی در مِه ، مجنون ِ بیقرار ِ بیابان ها
صبحی که ازتبسم گل رویید بختی که ازترانهءغم برگشت
وقتی محال ِ حادثه را رفتی جان ِ دوباره به دل برگشت
فکرم نمی کشید به قلب تو عشقم نمی رسید به رخ دادن
درقاب ِ ِسردِ آینه فرسودم ، «ازارتفاع ِچشم ِتوافتادن »
آنجا تمام ِ روز زنی بی تو آنجا تمام روز پریشانی
مستانه-نغمه هام تب آلودو حتی هوای میکده بارانی
******
******
خندیدی و تمام ِ زمین خندید پای شعف به دیدهءغم واشد
گلواژه های درد شکفتندو دست خدا به حادثه پیدا شد
م درفرسودم نقش مفعولو داره اینو گفتم تا راحت تر بخونین
و درمورد آخرم شرحی نمیشه داد
بهارولطف شما توام است آقاجان
که هرچه دیده بگوید کم است آقاجان
خدا که خاطرتان را عزیز می خواهد
قضای چشم ِ شما محکم است آقاجان
قضای چشم ِشما رود رود آبادی
خزان ِ دیده از آن خرّم است آقاجان
کویر روی زمختِ بهشتِ بی یاراست
در آن دلی که نباشی غم است آقاجان
خیال ، حوصلهء بحر می پزد اما
غزل به عشق شما محرم است آقاجان
کسی موافق تحریم آرزوها نیست
اگرچه فاصله مان این همه ست آقاجان
امید ِ عاطفتی از جنابتان داریم
چرا که مادرتان فاطمه است آقاجان
-
-
منتظر نقدونظرتون ....
هستم
سلام
-
تابستان بود و
بهشت از میانه های خرداد آمده بود
داغ ِ داغ
شرجی
جنوب از کناره ی دریا
دست تکان می داد برای شمال !
من بودم و تو
۱۵۰۰ کیلومتر فاصله
چیزی نبود
به نزدیکی دو چشم
دو نگاه
نگاه می کردم
دریا / جنگل / کوه / کویر
دریا
و تو پای پله های تخت جمشید
کنار آب رکن آباد
نه ه ه ه ه !
من سلمای حافظ نبودم
و نه هیچ معشوقه ی دیگری
چنان معصوم ،
که گناه از من بعید بود
و عشق
آبی ِ بزرگی به نزدیکی اشک
جنوب ،
سرزمین ترانه های مادری
خیال های سبزه
روشن زیتونی
زمین باز
و آسمان ِ در آغوش دریا
-
به شیطنت چشم هام لبخند زدی
و به عید بهارنارنج
خندیدی
و لهجه ات کامم را از طعم مربا پر کرد
شیرین
خندیدم
و کوه تکه تکه فروریخت
...
...
شمال و جنوب یکی شده بودند
دریا چشم در چشم دریا
****
سه شنبه ۱۸تیر۸۷
« رؤیاها »
دلم از برف سیر شده
گرسنه ام
به لحظه های روشن ِ گرم
گرسنه ام به چراغ
و هنوز ،
متأس سف !!!
تو ماااهی در محاق
و زمین از مخنثه ها آکنده
ازهذیون خودکارهای سیاه
سنگ بزن به خانه ی شیطان
که چیزی به هبوط نمانده و
رؤیاهایت را سنجاق نکرده ای به بند ِ رخت ِ مادر
می ریزد
چک
چک
آب می کشی
غسل میت می کنی
و متأسفی از این همه مردار
شوربا که بیاورند
سکسکه می کند زمان
امروز ،
هیچ نیروگاهی کار نمی کند
حتی آسیاب های آبی
که رؤیاهای تو را
سنگ های مسیر رود
ته نشین کرده اند
اعوذ بالله
سبحان َ الله
الحمدُ لله .
- شنبه ۱۷ آذر ۸۶
-
-
سلام
حرفی نمی زنم چون امیدوارم شعرم بتونه باهاتون حرف بزنه
فقط
آبجی پروانه که یادتونه
برام یه شعر گفته و گذاشته تو وبلاگش
منم از همین تریبون اعلام میکنم که هیچ مشکلی باهاش ندارم ( البته نداشتم ) و باهاش آشتی ِ آشتی ام
شاهدم همین شعری که این پایین میخونین
-
وسط این خیال ِ لم یزرع
مثل یک شعر تازه ، پروانه !
این که حس میکنی منم با تو
شده ام شمع جمع دیوانه
